BAŞKA BİRİ OLACAKSIN

Ulan be der şair...

Yüreğinin anlatamadıklarını gözlerin anlatır dersin gözlerin cihana anlatır da bir çift göze anlatamazsın...

Aslında başka biri olacaksın bu hayatta,

Gülerken ağlamayacaksın ağlarken de gülmeyeceksin,

Saklamayacaksın acını, sevincini, sevgini, öfkeni, kırgınlığını...

Herkes bilecek neye kızdığını, kırıldığını, öldüğünü, sevindiğini....

Saklamayacaksın arkadaş hayallerini, gerçeklerini...

Ve hatta gerçekleştirebileceklerini...

Devirmekten korkmayacaksın cümleleri o kırılır diye...

Altında kalmaktan korkmayan için, devireceksin cümlelerini...

Başka biri olacaksın bu hayatta,

Ve zamanında masaya koymadığın yumruğun acısını yüreğinde hissettirmesine izin vermeyeceksin...

Vermeyeceksin ki, üzülen sen olmayacaksın..

Pişmanlığın bu yüzden olsun eğer olacaksa...

Ve,

Bir sigara yakarsın ve bütün şehir kahve kokar,

Başka biri olduğunda...

Ve de,

O son satırı yarım bırakacaksın ki, O'na yazdığını anlasınlar istemesende...

Halit ÖZKAN

ÇOCUK

Boya çocuk gökyüzünü,dünyayı....
Rengarenk boya..
Hayal desinler,bırak karalasınlar, bırak silmek istesinler..
Sen boya...
Boyundan büyük olsun renklerin..
Ve dünya senin gülüşünle aydınlansın...

Halit ÖZKAN

HANGİ

Hangi limana demir atmış gözü kara şarkılar...
Hangi sahile vurmuş kara sevdalar...
Hangi parmaklıklara sarılmış eller..
Hangi şehre gitmiş koca yürekler...
Hangi duvarlar karanlıkta boyanmış....
Hangi aşklar bürünmüş yalnızlıklara...
Hangi hayaller gerçeklerin yarısıymış...
Hangi gerçekler hayallere sığmazmış...
Hangi duygular zormuş bu alemde...
Hangi sevdalar hangi bahanelere sığdırılmış...
Hangi kalemler yazmış büyük aşkları...
Hangi evliyalar görmüş gönül yaşını...
Hangi ağıtlar yakmış gidenin yüreğini...
Hangi yürekler hangi yüreklere derman olmuş...
Hangi sırma saçlar tel tel örülmüş...
Hangi gece anlamış dört mevsimi...
Hangi aşık maşuk olmuş...
Hangi vapur son limana yanaşmış...
Söylesene söküp atabilir miydi sevdalanan yürek bedenden,
Hangi doktor bulabilir mi dermanını...
Söylesene bir şehvet bir omza bedel mi...?
Söylesene hangi dil yüreğe tercüman olmuş..?

Halit ÖZKAN 

GECE MASALI

Bir uzun gece masalı belki de bir yüreğin sancısı,
Bir ay kesiği gibi böler uykularını...
Kendini kendi üzerine atılmış bir suç gibi hissediyor insan,
Yenilgiden dönerken...
Sanki dönüp duruyor bir sokağın usulca fısıldayan rüzgarı,
Hiçbir şey anımsamadan...
Hiçbir şey istemeden...
Umudun kıyısından geçmeyen bir gençliğim,
Son sigara son nefes...
Bir uzun gece masalı belki de bir yüreğin sancısı...

Halit ÖZKAN

VEDA

Düşünce akla sevda, yatağa yattığında susmaz yüreğin...
Bir vedaya sığdıramaz dediklerin bir vedaya sığdırır açan yapraklarını...
Ve Sen saatler boyunca ölülerin bakışı gibi sabit bir bakışla kalırken gözlerinde,
O, vücudunun kederli bağlantısını durgun sularda, boş mezarlarda unutur..
Ve hoş geldin dersin eski yüzünün yeni gülümseyişine,
Aslında bu gülümseyiştir, içinde ışığı olmayan insanlar kalabalığına...
Saatler geri döner...
Ağır,durgun,sert....
Yine öylesine duygulandırıcıdır ki akşam,
Şimdi hüzünlü bir saat gibi...

Halit ÖZKAN

ÖZLEMEK

Kimse bilmez kime nasıl hasretlendiğini...
Kör eden sevdasıdır yüreğinde,
Bir iç çekiştir aslında uzaklardan gelen sevda kokusu,
Her insanın vardır bir özlem kokan hikayesi...

Vardır elbet yaralarına tuz basan...
Bir geceyi bırak bir an bile düşünmeden geçemediğiniz..
Neden gece derler hep,
Bilirler gece azar bütün hasta yaraları...

Sesindeki huzurla gözlerinizi kapadığınız,
O'nsuzluğu aklınızın kenarına getirmeye cesaret edemediğiniz...
Ve O'nda mühebbete razı olduğunuz,
Ya da;
Ellerindeki sıcaklığı ta kalbinizin tamamında hissettiğiniz,
Her şeyi bırakıp da sadece ve sadece kokusunu istediğiniz,
Her insanın vardır bir özlem kokan hikayesi...

Bir gece yarısı bir umut işte;

Yine sensiz kalmayacağım bir gece,
Ya sesin benle ya da kokun..
Ya senle uyurum...
Ya da sensiz uyku orucu başında kalırım...
Güller gibi güzelleşiyor dillerin,
Bir şiir tadında okşayan kalbin,
Bir tılsım var sanki gecenin mateminde...

Yine sensiz kalmayacağım bir gece,
Özümdeki sevgi pınarımsın,
Gözlerine hasret kaldığım,
Yüreğine ihtiyaç duyduğum,
Ellerindeki sıcaklığı beklediğim...

Bir sabah çıkıp gelsem yanına,
Ellerini tutsam,
Yanaklarıma dokunsan,
Gözümdeki yaşları silsen,

Bir SANA varsam,
Bir SENİN yanında kalsam...

Özlüyorum işte anlamsız bir rüzgar gibi,
Bak,
Deniz dalga sesinde,
Kuşlar cıvıltısında,
İnsanların sesi eşliğinde,
Dansımıza başlasak....


Her insanın vardır bir özlem kokan hikayesi...

Halit ÖZKAN

KARNIM TOK

Seviyorum diye başlayan kuru cümlelere karnım tok!..
Yürekli olacak karşımdaki,
Gerekiyor diye başlamayacak sözlerine
Ve bitirmeyecek “başkaları yanlış anlarsa” diye…
Herkesten fazla önemseyecek beni,
Mesela, uykularını bölüp seyredecek uyurken geceleri..
Sımsıkı tutacak ellerimi,  öyle sıkı saracak ki,  acıtmayacak ama,
Ben bileceğim asla bırakıp gitmeyeceğini…
Her düştüğüm boşlukta onu bulacağım yanı başımda..
Herkes gitmiş bile olsa, tüm dünya karşı dursa bana,
Bileceğim ki, o hep dağlar gibi duruyor ardımda
Kurallar, şartlar sıralamayacak bana,
Kıyaslama yapmayacak geçmişte olanlarla,
Ben bile utanıp gizlensem tüm yaşamımdan
O, her şeyimle sahip çıkacak bana…
Ben kocaman bir çizgi çektim seviyorum diyenlerin üzerine,
Hiç biri yaklaşamaz artık, dokunamaz benim kırık yüreğime,
Bir tek insana “seni seviyorum” diyebilirim bundan sonra,
Beni, kalbinde yaşatıp, başında tac edip,
Kimselere ezdirmeyecek olana….

Halit ÖZKAN

SEN DİYE

SEN böylesine sevda sevda yanarken içimde...

Bütün cümleler kifayetsiz,

Basireti bağlanmış sözcüklerin...

Ve koskoca bir özlemi, tek bir damla göz yaşına yüklediğim...

Binlerce kelime yazabilecekken,

SEN diye susuyorsa kalemim...

Altına,imzanı atmanı beklediğimdendir, SEVGİLİM....

Halit ÖZKAN

UMUTLARIM

Bakmayın sessiz sedasız köşeme çekildiğime...
Sormayın gözlerin neden uzaklarda diye?...
Aldırmayın derin derin iç çekişlerime...
Yıkılmadım, ayaktayım hâlâ...
Biliyorum herşey düzelecek...
Çünkü içimde sönmeyen UMUTLARIM var daha.

Halit ÖZKAN

HÜZÜN

Gitti şimdi...
Çevremde onca insana rağmen...
Koca bir dünya sobasız, buz gibi bir oda sanki....
Üşüyorum büzüldüğüm duvar kıyısında...
Gözlerimde yaşlar var akacak çağlayan sanki....
Akacak da, biri oturmuş böğrüme,
Ve elleri boğazımda, sıkıyor insafsızca....
Esme rüzgar deli deli....
Savursam da seni, yitik bir akşam güneşinde ürperiyor içim...
Çağırsam da dilden dile,
Hüznün vuruyor deli deli yüreğime....

Halit ÖZKAN

VUSLAT

Öyle uzakta ki sana koştuğum yollar...
Hani derler ya; "sora sora Bağdat bulunur" diye,
İnanma Sen...

Kimse bilmiyordu Seni, sorduğum sokaklarda...
Öylece saklanmışsın ki karanlıkların ardına,
Öylece kala kalmışsın ki sevda orucunda...

Merakım ne biliyor musun...?
Bunca ışığı,
Bunca güneşi,
Nasıl sığdırdın oraya...?

İçinde bunca sevgi, bunca aşk ile,
Nasıl da bekledin beni yıllarca....?

Böyle sevgi dolu bir yürekle,
Nasıl dayandın sevgisiz, aşksız yaşamaya...?

Aslında cevabı gizli değil,
Görüyorum, yüreğinin vurduğu gözlerinde...

Belki de,
Kaderlerimiz aynı seninle,
Yıllarca sevda orucuna yatmış yüreklerimizle,
Vuslat çiçekleri açıyoruz birlikte....

Halit ÖZKAN

SEVDAYA RAMAK KALA

Sen..

Ramak kala ölüme,
Başkasında değil, kendimde sığındığım,
Bir çocuk saflığında
Eteklerine saklandığım,
Gizlimde, saflığımda, mahremimde,
Sen unutulmuş şefkatin anası,
Sen;
Yitirilmiş kaprislerin tanrıçası,
Sen;
Aramadan bulduğum,
Yıkılmış bir inancın anası..
Sen;
Yüreğime ışık, ömrüme güneş,
Sen...
Cümlelerimin yetmediği,
Koca bir şehrin küçük bir sokağı değil,
Uzun bir şiirin son mısrası....

Halit ÖZKAN