ÖZLEMEK

Kimse bilmez kime nasıl hasretlendiğini...
Kör eden sevdasıdır yüreğinde,
Bir iç çekiştir aslında uzaklardan gelen sevda kokusu,
Her insanın vardır bir özlem kokan hikayesi...

Vardır elbet yaralarına tuz basan...
Bir geceyi bırak bir an bile düşünmeden geçemediğiniz..
Neden gece derler hep,
Bilirler gece azar bütün hasta yaraları...

Sesindeki huzurla gözlerinizi kapadığınız,
O'nsuzluğu aklınızın kenarına getirmeye cesaret edemediğiniz...
Ve O'nda mühebbete razı olduğunuz,
Ya da;
Ellerindeki sıcaklığı ta kalbinizin tamamında hissettiğiniz,
Her şeyi bırakıp da sadece ve sadece kokusunu istediğiniz,
Her insanın vardır bir özlem kokan hikayesi...

Bir gece yarısı bir umut işte;

Yine sensiz kalmayacağım bir gece,
Ya sesin benle ya da kokun..
Ya senle uyurum...
Ya da sensiz uyku orucu başında kalırım...
Güller gibi güzelleşiyor dillerin,
Bir şiir tadında okşayan kalbin,
Bir tılsım var sanki gecenin mateminde...

Yine sensiz kalmayacağım bir gece,
Özümdeki sevgi pınarımsın,
Gözlerine hasret kaldığım,
Yüreğine ihtiyaç duyduğum,
Ellerindeki sıcaklığı beklediğim...

Bir sabah çıkıp gelsem yanına,
Ellerini tutsam,
Yanaklarıma dokunsan,
Gözümdeki yaşları silsen,

Bir SANA varsam,
Bir SENİN yanında kalsam...

Özlüyorum işte anlamsız bir rüzgar gibi,
Bak,
Deniz dalga sesinde,
Kuşlar cıvıltısında,
İnsanların sesi eşliğinde,
Dansımıza başlasak....


Her insanın vardır bir özlem kokan hikayesi...

Halit ÖZKAN