SEVDAYA RAMAK KALA

Sen..

Ramak kala ölüme,
Başkasında değil, kendimde sığındığım,
Bir çocuk saflığında
Eteklerine saklandığım,
Gizlimde, saflığımda, mahremimde,
Sen unutulmuş şefkatin anası,
Sen;
Yitirilmiş kaprislerin tanrıçası,
Sen;
Aramadan bulduğum,
Yıkılmış bir inancın anası..
Sen;
Yüreğime ışık, ömrüme güneş,
Sen...
Cümlelerimin yetmediği,
Koca bir şehrin küçük bir sokağı değil,
Uzun bir şiirin son mısrası....

Halit ÖZKAN